Subskrybuj
Subskrybuj nas

Zapisz się na nasz newsletter

Mercedes W111 Limuzyna 220 S 105 KM – dane techniczne

Silnik benzynowy, 2195 cm³, 105 KM. Produkowany: od 1959 do 1965 roku.

Dane techniczne

moc, KM
105
0–100 km/h, s
14,0
prędkość maks., km/h
165
pojemność, cm³
2195

Osiągi i spalanie

Moc 105 KM. Do 100 km/h w 14,0 s, prędkość maksymalna 165 km/h. Skrzynia manualna (4 biegi).

Prędkość maksymalna165 km/h
Przyspieszenie (od 0 do 100 km/h)14,0 s
Pojemność zbiornika paliwa52 l
Czytaj też: Premium sedany za 150k w 2019: BMW 3, Audi A4, Mercedes C
Reklama
MCM player

Silnik

Produkowanyod 1959 do 1965 roku
Pojemność skokowa2195 cm³
Typ silnikabenzynowy
Moc silnika105 KM (77 kW)
Liczba cylindrów6

Skrzynia biegów i napęd

Rodzaj skrzynimanualna
Liczba biegów4

Wymiary i bagażnik

Długość4739 mm
Szerokość1795 mm
Wysokość1495 mm
Rozstaw osi2750 mm
Rozstaw kół - przód1485 mm
Rozstaw kół - tył1468 mm
Czytaj też: Mercedes GLC 300 de 4MATIC, czyli SUV, diesel i hybryda plug-in w jednym

Pozostałe dane

Minimalna masa własna pojazdu (bez obciążenia)1330 kg
Maksymalna masa całkowita pojazdu (w pełni obciążonego)1790 kg

Wersje silnikowe – Mercedes W111 Limuzyna

O modelu Mercedes W111

Generacja limuzyn klasy wyższej, zaprezentowana na salonie samochodowym we Frankfurcie w 1959 roku. Niedługo potem zadebiutowały modele W112 i W110, oparte na podobnych rozwiązaniach konstrukcyjnych i stylistycznych. Seria W111 zastąpiła w ofercie popularnego 'Pontona' (W105/W180/W128), toteż napędzana była tym samym, 6-cylindrowym silnikiem (typ M180/M127). Seria W112 zaś uchodziła za bardziej luksusową - miała mocniejszy, również 6-cylindrowy silnik, przedłużone o 10 cm nadwozie oraz była standardowo wyposażona w pneumatyczne zawieszenie. Modele o kodzie W110 natomiast były adresowane do uboższej klienteli - napędzały je silniki 4-cylindrowe (w tym również diesle), nadwozie pozbawione było wielu chromowanych wykończeń. Wspólną cechą wszystkich trzech modeli były charakterystyczne zakończenia kantów klapy bagażnika. Niemcy nazwali ten zabieg stylistyczny Heckflosse (niem. heck - tył, Flosse - płetwa), anglicy zaś - Fintail (ang. tail - tył, fin - płetwa).

Źródło: Wikipedia

Podobne artykuły